Η ανάσα όμοια
με προσφύγισσα των δρόμων
στοχάζεσαι μπροστά
στα νερά των βροχών
μένεις άναυδος μπροστά
στο θαύμα της ζωής
και της συνέχειάς του
του θανάτου
στην άμπωτη των λιθαριών
γέρνεις το κεφάλι αποσβολωμένος
με στέρεο χέρι
και ματιά που καρφώνει
σε ξεπλένουν τα νάματα της ζήσης
μέχρι την τελευταία ανάσα
*
Until the last breath
Breath—
like a refugee of the streets
you contemplate
before the waters of the rain
you stand speechless
before the miracle of life
and its continuation—
death
at the ebb of the stone
you bow your head, stunned
with a steady hand
and a gaze that pierces
the springs of life wash over you
until the last breath
To Koskino 
Ελλειπτικη γραφη εκτος της λακωνικοτητας της. Γραφη που οχι μονο δεν ενδιαφερεται για τον φορμαλισμο ( στον οποιον μετεχει, θελοντας και μη ως ελλειπτικο ειδος μορφης – εκφρασης – υφους ), αλλα τον αποφευγει! Αποφευγει τον φορμαλισμο με την εννοια του καλλωπισμου – της επιτηδευμενης κομψοτητας – του λαξεματος του λογου. Χωρις τυμπανοκρουσιες, χωρις υποδοχη, αποδεχομενη, επιδεχομενη συναισθηματων, μηνυοντας κινειται, νοσταλγει.
Ελλειπτικη γραφη εκτος της λακωνικοτητας της. Γραφη που οχι μονο δεν ενδιαφερεται για τον φορμαλισμο ( στον οποιον μετεχει, θελοντας και μη ως ελλειπτικο ειδος μορφης – εκφρασης – υφους ), αλλα τον αποφευγει! Αποφευγει τον φορμαλισμο με την εννοια του καλλωπισμου – της επιτηδευμενης κομψοτητας – του λαξεματος του λογου. Χωρις τυμπανοκρουσιες, χωρις υποδοχη, αποδεχομενη, επιδεχομενη συναισθηματων, μηνυοντας κινειται, νοσταλγει, προβαλλοντας την ατελεια ως εκφανση αισθητικη που η ποιηση καλωσοριζει.
Ελλειπτικη γραφη εκτος της λακωνικοτητας της. Γραφη που οχι μονο δεν ενδιαφερεται για τον φορμαλισμο ( στον οποιον μετεχει, θελοντας και μη ως ελλειπτικο ειδος μορφης – εκφρασης – υφους ), αλλα τον αποφευγει! Αποφευγει τον φορμαλισμο με την εννοια του καλλωπισμου – της επιτηδευμενης κομψοτητας – του λαξεματος του λογου. Χωρις τυμπανοκρουσιες, χωρις υποδοχη, αποδεχομενη, επιδεχομενη συναισθηματων, μηνυοντας κινειται, νοσταλγει, προβαλλοντας την ατελεια ως εκφανση αισθητικη, που η ποιηση καλωσοριζει, περιβαλλοντας την ατελεια με ιδιαιτερη ζεση, διοτι η ατελεια δινει στην ποιηση την ιερη χαρα, να μεταμορφωσει την ατελεια σε θελκτρον!