Σαν ίαμβος

θ’

Η νύχτα γυμνάζει τα όνειρα
Υφαίνει το ασημένιο δίχτυ του νερού
Έτσι κατοίκησες στο χέρι μου
Στην ανοιχτή παλάμη
άναψες
πέρασμα υγρό
αποτυπώματα πουλιών
διαδρομή πολυσύλλαβη

Εγκλιτικό μου σώμα εύφλεκτο
Σε ποια γραμμή θα πληγωθείς

*

Καθρέφτης

α’

Τα χρόνια περνούν

Οι λέξεις ατσαλάκωτες
προσγειώνονται με αλεξίπτωτο
Κάποτε τραυματίζουν
κάποτε τραυματίζονται
και σχεδόν πάντα
πυροβολούν τον ποιητή

Απόψε δεν υπάρχουν αλεξίσφαιρα

η’

Είναι ο τόπος μας μικρός
Άπιαστο φως αθώρητο
έχτισε την ψυχή μας
Χάλκεον χέρι και βαρύ
νείεν καεί η σταλαμή
χάλασε το κορμί μας
Είναι ο τόπος μας μικρός
Ακοίμητο το νερό μας
Χρυσή κλωστή το παραμύθι μας
στες άκρες των άκρων μας
Είναι ο τόπος μας μικρός
Ύλαντρον της αγάπης
Φως ασημένιο και ψωμί
μαύρη ‘ναι πέτρα και καλή
λεπίδα της απάτης