Ισμήνη Λιόση, Δύο ποιήματα

ΑΙΦΝΗΣ

είναι
το κόκκινο φόρεμα
αίμα σατέν
ποιητικής εμμηνόρροιας
εξ αιτίας μη ζυμώσεως
ωαρίου και σπόρου
δάκρυ σπαραξικάρδιο
αλλά σιωπηρό
αφού δεν κατόρθωσε
μια ήττα σαν την ζωή μας

θέλει να εξαχνωθεί
μες στην αγάπη
της τροπικής του νυκτός
να βρει επί τέλους
στην φαντασία
αυτό το οριστικά απολεσθέν
που απελπιστικά
είχε ελπίσει
πριν γίνει στέρεο χρώμα
από κεράσια φωτιάς
έρωτος κεκαυμένου

*

ΑΠΟΧΡΩΣΕΙΣ ΦΙΛΙΟΥ

το μαύρο
αιμορραγεί εντός του κόκκινου

από περίσσεια πόθου
είναι καταραμένη η σαρκική πορεία

έρως και βία
σαν ελεγεία

το κίτρινο εντός του μαύρου
γίνεται ένα πένθος συνεπές

οι απώλειες κάνουν
τραγικά όμορφα τα χείλη

τα χείλη είναι
οι ταφικοί μενεξέδες του έρωτα

το βαθυκόκκινο εξ αίματος χυμός
στάζει αργά στο φιλί που το στόμα φαντάζεται

όχι δεν φαντάζεται πια τον στόμα
βλάπτει σοβαρά την υγεία του

μα η υγεία του στόματος
είναι η αρρώστια του

μία βελουδένια οπλή άλλου στόματος
είναι των ασθενών χειλιών θεραπεία

*Από τη συλλογή “Arcana Lustra Νεκροταφείο φορεμάτων”, Εκδόσεις Τύρφη, Απρίλιος 2016.

Leave a comment