Λοιπόν ποιός ανεβαίνει αυτόν τον δρόμο
Μέσα στο ψέμα ενός ολόκληρου κόσμου
Δίχως καμιά ελπίδα να είναι αυτός που ήταν
Μεταμφιεσμένος με κάθε πρόχειρο λόγο
Για να κρύψει την αιτία,
Την δια γυμνού οφθαλμού και εμφανής αιτία,
Αυτός που παλεύει μπροστά στην ηδονή με το φιλολογικό του
Και με την γύμνια του μέσα στο κρύο
Συγκρίνοντας ένα αστείο που σπάνια κολλάνε δύο
Ποιός άλλος βρίσκεται σε αυτόν τον δρόμο
Ποιός κομπάρσος διορθώνει τον πρώτο ρόλο
Ποιός σε εμποδίζει να περάσεις τώρα από εδώ
Την νύχτα ο υπαίθριος μουσικός
Γεμάτος από ένα όνειρο που περνάω από μπρος
Για να πάω να δω ένα άλλο
Μα θα σε θυμηθώ
Από μια κουβέντα στο προηγούμενο επεισόδιο
Που την διέκοψα νόμιζα μα την συνεχίζω εδώ
Δύο τρία χρόνια πίσω
Καθώς το ένα πρόσωπο αλλάζει τα ρούχα του
Μπροστά σε ένα άλλο πρόσωπο
Που παραμένει διστακτικά και προσωρινά
Μέχρι να αντικατασταθεί
Στο χρονικό του περιθώριο και αυτό
Χρόνια θυμάται τον άλλο καπνό
Κανείς εδώ δεν κοροιδεύει πια τον χρόνο
Πρέπει να χαίρεσαι για αυτό
Μόνο το σώμα των ανθρώπων
Και το χαμόγελο κάποιων άλλων που δεν μπορώ να δω
Δια γυμνού οφθαλμού τα πάντα λοιπόν
Η πόρτα που ανοίγει, το ύψος των περιστάσεων
Μέσα στην ψιλή βροχή
Η ομίχλη έχει μπει παντού και κρυφτεί
Φτιάχνεις την εικόνα σου για να σε δει
Σε αφήνει να περάσεις
Σε αφήνει να περάσεις
Κοιτάζεις πίσω, και έχει χαθεί
Και έχεις χαθεί μέσα σε αυτήν.