Κι αν πίστεψαν το σώμα σου τα δάχτυλά μου
Κι αν κύκλους διέγραψαν πάνω στο χώμα που σε περιέβαλε
Κι αν γύρω σου σκοτείνιασαν τα δέντρα
Και το νερό δεν εκελάριζε -μικρό νερό ανάμεσα στις πέτρες –
Μα εβρυχάτο με τη φωνή θνήσκοντος ζώου
Που το εξόντωσε η ερημία πριν το προλάβει ο κυνηγός

Εγώ εκεί στεκόμουν
Άνθρωπος που τον λησμόνησαν τα λόγια του

*Από τη συλλογή “Αποσπάσματα ενός μύθου”, Εκδόσεις Μεταίχμιο, Αθήνα 2003.