Μέσα στα σοκάκια
της Αιώνιας Πόλης
περιδιαβαίναμε ψάχνοντας
-ξανά- το νόημα των συμβόλων.
Χαμένοι μέσα στη μέθη,
ξεδιψάσαμε με αλκοόλ.

Απρόοπτα θεριέψανε τα ένστικτα,
που κάποτε είχε δολοφονήσει
με δόλο ο υπολογισμός.

Ανεκπλήρωτα “θέλω”,
μάταιες σκέψεις,
εφηβικοί πόθοι.
Μια επανάσταση εγκλωβισμένη
στα λόγο και στις λέξεις,
μια υπόσχεση που είχε προδοθεί.

Χρυσόβουλο υπογράψαμε τότε
με τα λυπημένα άστρα,
θυσία να προσφέρουμε στη λιτανεία.
Σε μια στιγμή ήταν όλοι εκεί παρόντες
-νεκροί, ζωντανοί και αγέννητοι.
περιμένοντας να ξεδιψάσουν
από το φρέσκο αίμα.

Δίχως αργοπορία
αυτοπυρποληθήκαμε,
με τη φωτιά που έσταζε
από τα μάτια μας,
πιστοί στον όρκο της σιωπής.

*Από τη συλλογή “το ματωμένο όνειρο”, Εκδόσεις Οδός Πανός, 2023.