αύριον πάλι
βίγλα του κόσμου ήλιε
και υπόγεια κούλα του νεκρού αιμάτου — μίλησέ μου!

Στον ίσκιο ανθίζεις και πονάς
κάλλιο λησμονήσου καθώς ξεχασμένοι καρποί για την κατεύθυνση της γης
κι ανεμοδείχτες ερυθρόδερμοι διαφωνούνε

*Από τη συλλογή “Τα φαντάσματα της ελευθερίας” (1979).

**Από εδώ: https://thepoetsiloved.wordpress.com/2025/04/30/markos-meskos-aurion-pali-μάρκος-μέσκος-αύριον-πάλι/