Αναμονή εαρινής αχτίδας
που ακόμα δειλά ξεπροβάλλει
πίσω από την γκρίζα κουίντα
της ζοφερής χειμερινής σκηνής

Σα χάδι άγγιξε ο αέρας
των συγχρονισμένων φωνών
την ψυχρή αποκαμωμένη μάζα
της σάρκας μας

Της μνήμης που πασχίζει
να συγκρατήσει το πολύτιμο ρίνισμα
που το φίλτρο ξέβρασε
απ’ του βόθρου τα λύματα

Σαν νικηθεί η λήθη
νιώσε την πρώτη άνοιξη
που φέτος άργησε
μα το χώμα χάραξε
για την επόμενη σοδιά