Οι εχθροί μου ήρθαν να με πιάσουν,
ανάμεσά τους μια όμορφη γυναίκα.

Και -θεέ μου, σκέφτηκα, αυτό θα είναι το τέλος μου,
γιατί δεν έχω αντιστάσεις.

Παίρνοντας κανονικά το δικό μου μέρος εναντίον μου,
κολακευμένος που ανησύχησαν,

ξάπλωσα μπροστά τους και κοίταξα ψηλά με συγκίνηση,
σκεπτόμενος πως ίσως τούτο να βοηθούσε.

Κι εκείνη έσκυψε πάνω μου να με κοιτάξει τότε,
όντας γυναίκα.

Είναι έξυπνοι που στέλνουν τον πιο δυνατό απ’ όλους τους πρώτα,
σκέφτηκα. Και τη φίλησα.

Και παρακολουθούσαν εκείνη και τους δύο μας προσεκτικά,
δεν θα ξεγελιόνταν με τίποτα.

Μα πως να εξηγήσεις την αγάπη, ακόμα κι αν την αναζητάς;
Την εμπιστεύτηκα.

*Από το βιβλίο “Μια μορφή προσαρμογής [Επιλεγμένα ποιήματα]”, Εκδόσεις bibliotheque, 2019. Προλεγόμενα, μετάφραση: Γιάννης Λειβαδάς.