1
Η φύση δεν σου δίνει την όρεξη της τελειότητας· δεν την διανοείσαι ούτε καλύτερη ούτε χειρότερη.

2
Ποτέ δεν θα βρούμε ανάπαυση. Το παρόν είναι αέναο.

3
Άλλο το να σκέφτεσαι κι άλλο το να κάνεις συλλογισμούς.

4
Πραγματικότητα. Δεν φτάνει να κάνεις τους άλλους να βλέπουν εκείνο που ζωγραφίζεις. Πρέπει και να τους κάνεις να το αγγίζουν.

5
Η Τέχνη είναι ένας τρόπος αναπαράστασης.

6
Η συγκίνηση ούτε προστίθεται ούτε μπορείς να την αποτιμηθείς. Είναι το σπέρμα, το έργο είναι η άνθιση.

7
Στην τέχνη δεν υπάρχει εντυπωσιασμός (effect) χωρίς στραμπούλιγμα της αλήθειας.

8
Εκείνοι που έρχονται ξοπίσω: οι αγνοί, οι άθικτοι, οι τυφλοί, οι ευνούχοι.

9
Δεν κάνω όπως θέλω, κάνω όπως μπορώ.

10
Η προσωπικότητα του καλλιτέχνη δεν αποτελείται από το σύνολο των σπασμωδικών του έξεων (tics).

11
Δεν πρέπει να ζητάμε από τον καλλιτέχνη περισσότερα από όσα μπορεί να δώσει, ούτε από τον κριτικό περισσότερα από όσα μπορεί να ιδεί.

12
Ας αρκεστούμε να βάζουμε σε σκέψη· μην προσπαθούμε να πείσουμε.

13
Η Τέχνη είναι καμωμένη για να ταράζει· η Επιστήμη καθησυχάζει.

14
Ο ζωγράφος σκέφτεται με σχήματα και με χρώματα· το αντικείμενο είναι η ποιητική.

*Από το βιβλίο Georges Braque, Η μέρα και η νύχτα (Τετράδια 1917-1955). Δεύτερη έκδοση Ποικίλη Στοά, Λέσχη, Αθήνα, Απρίλιος 1989. Μετάφραση: Γ.Π. Σαββίδης.