Μαρία Λατσάρη, Δύο ποιήματα για τα Τέμπη

Χαρα (υ)γή

Δύο θανάτου
ευθείες γραμμές,
τρένου ράγες

η στιγμή

ημερολόγια ολόκληρα
σε μια σελίδα συγκολλούνται

που
ελεύθερη τον ουρανό αγγίζω
τη θέση σου να πάρω
σ’ εκείνο το παιχνίδι τρόμου
28 Φλεβάρη.

*

Αντροπόκαινο

28 Φλεβάρη του ‘23
Άλλαξε της ζωής ο ρους
Αφήνει πόνο ο χειμώνας

Ξέφτια σε σάβανο
καμένες σάρκες
σε μπάζα μέσα
δίχως σώμα
οστά θαμμένα

Σταχτονιφάδες να
σκεπάζουνε τα δέντρα τις ταράτσες
Δεν έχει βλέφαρα η στάχτη
να φιλήσετε μανάδες
τα μαλλιά σας μόνο ασπρίζει
Χτύπησε κόκκινο η ύβρις
Τους φαύλους δες
που σας κοιτάζουνε στα μάτια
δώστε τους πίσω το άδειο μνήμα

Leave a comment