Θα σηκωθείς ή θα σε πατήσουν;
Θα μιλήσεις ή θα σε σβήσουν;

Θα κρατήσεις το ζεστό καρβέλι στα χέρια
ή θα σκύψεις να μαζέψεις ψίχουλα;

Θα σταθείς απέναντι
ή θα χαθείς μέσα στο πλήθος;

Η άνοιξη δεν κάνει πίσω!

Μα ο άνθρωπος, αιώνες υποτάσσεται.
Κι η αξιοπρέπεια δεν περιμένει.
Ή την έχεις, ή σε σέρνουν αυτοί που τη φοβούνται!

Άνοιξη όπως λέμε Αξιοπρέπεια!

Λουλούδι ή σύρμα σκουριασμένο;
Καρδιά ανοιχτή ή στόμα ραμμένο;

Γέλιο που σπάει σαν κλωνάρι
ή σιωπή που μαζεύει αράχνες;

Να ανθίσεις ή να βολευτείς;
Να σταθείς ή να γονατίσεις;

Η άνοιξη δεν σε περιμένει.
Ή την ακολουθείς, ή τη βλέπεις να φεύγει.
Και η Αξιοπρέπεια, το ίδιο.

*Στ’ άναρχα της πόλης φυτρώνουν οι ελπίδες