Στο αιχμηρό διψασμένο θέρος
που θερίζει
του Κωστή
κι όπου παραθερίζει χαράζοντας άξονες
στον καθαρό αέρα ενός πρωινού
όταν φαινόταν ακόμα η Ανδρομέδα
με γυμνό μάτι.
Τώρα που μόνο με τηλεσκόπιο φαίνεται
ας του ευχηθούμε καλή γειτονιά και εύγε
τρισάξιε Κωστή!
Η Ανδρομέδα σίγουρα μας πλησιάζει
με ταχύτητα 8 χιλιομέτρων το δευτερόλεπτο,
να μας καταβροχθίσει.
Σε λίγο θα γεμίσει ολόκληρος ο ουρανός με τ’ άστρα της καπάκι…
Από δεξιά του Πολικού Αστέρος και της διψασμένης Άρκτου.
Όλα αυτά στο Ονειροδρόμιο του Κωστή,
στον εκθαμβωτικό ουρανό της Ακροστιχίδας Ανδρομέδα
και του δικού μας Γαλαξία – όταν
ένας αλχημικός γάμος
θα λάβει χώρα με ανθρωπόγριφους
έτοιμους να φάνε ο ένας τον άλλον με
κανιβαλική – καρναβαλική όρεξη και
“γλωσσική” διάθεση κυριολεκτικά.

*Το ποίημα είναι αφιερωμένο στο έργο “Ονειροδρόμιο” του Κωστή Τριανταφύλλου.