Believe in this. Young apple seeds,
In blue skies, radiating young breast,
Not in blue-suited insects,
Infesting society’s garments.

Believe in the swinging sounds of jazz,
Tearing the night into intricate shreds,
Putting it back together again,
In cool logical patterns,
Not in the sick controllers,
Who created only the Bomb.

Let the voices of dead poets
Ring louder in your ears
Than the screechings mouthed
In mildewed editorials.
Listen to the music of centuries,
Rising above the mushroom time.

Πιστέψτε, Πιστέψτε

Πιστέψτε σε αυτό. Νεαροί σπόροι μήλου,
σε γαλάζιους ουρανούς, που ακτινοβολούν νεαρό στήθος,
Όχι σε έντομα με μπλε κοστούμια,
που μολύνουν τo ύφασμα της κοινωνίας.

Πιστέψτε στους ταλαντευόμενους ήχους της τζαζ,
που σκίζουν τη νύχτα σε περίπλοκα κομματάκια,
…που την ξανασυναρμολογούν,
σε δροσερά λογικά μοτίβα,
Όχι στους αρρωστημένους ελεγκτές,
που δημιούργησαν μόνο τη Βόμβα.

Αφήστε τις φωνές των νεκρών ποιητών
να ηχούν πιο δυνατά στα αυτιά σας
…από τις στριγγλιές που ακούγονται…
σε μουχλιασμένα άρθρα.
Ακούστε τη μουσική των αιώνων,
που υψώνεται πάνω από το χρόνο των μανιταριών.

*Απόδοση: Δημήτρης Τρωαδίτης