Δημήτρης Τρωαδίτης, δεν έχω οξυγόνο

δεν έχω οξυγόνο
τα φώτα ξεθωριάζουν

δεν έχω οξυγόνο
βαριά ανάσα σ’ ένα τζάμι τρένου

δεν έχω οξυγόνο
σπάζουν οι καθρέπτες των ονείρων

δεν έχω οξυγόνο
ζωή μπουχτισμένη στην καταχνιά

δεν έχω οξυγόνο
τα ποτάμια ρέουν ανάποδα

δεν έχω οξυγόνο
κούφιες αντανακλάσεις τρέχουν

δεν έχω οξυγόνο
ράγες γεμάτες ανθρώπινα μέλη

δεν έχω οξυγόνο
ο θάνατος κραδαίνει τις φτερούγες του

δεν έχω οξυγόνο
ο ουρανός αποκτά ένα μαύρο χρώμα

δεν έχω οξυγόνο
ένας ήχος με διαπερνά τρεμάμενος

δεν έχω οξυγόνο
το φως του φεγγαριού εξαφανίζεται

δεν έχω οξυγόνο
οι δείκτες του ρολογιού στάσιμοι

δεν έχω οξυγόνο
κάτω από τα κοψίματα των μαχαιριών

δεν έχω οξυγόνο
η συμφορά επελαύνει αμαχητί

δεν έχω οξυγόνο
κάποτε αυτά τα εξαϋλωμένα κουφάρια
θα γίνουν ο εφιάλτης σας

Leave a comment