Μια μαύρη λαμπερή τρίχα
ξεβράστηκε
στη σελίδα πενήντα δυο
του βιβλίου μου.
Οι λέξεις δεν την πλησιάζουν.
Αναπολώ την ημέρα πού
μ’ ένα ποτήρι λεμονάδα στο χέρι
κάθισες σταυροπόδι
μπροστά απ’ το λευκό σεκρετέρ
έλυσες την κορδέλα απ΄ τα μαλλιά
κι ένας μεταξωτός καταρράκτης
χύθηκε στους ώμους σου.