Φρίντα Λιάπα (1948-1994), Τρία ποιήματα

ΤΕΡΜΑ

Το πέτρινο πρόσωπο στην ερημιά περιμένει, ξέροντας
πως όποια στράτα κι αν πάρουν τα βήματα
το σκληρό του σχήμα θα προσκυνήσουν στο τέρμα.

*

ΔΙΑΘΕΣΗ

Τινάξαμε τη σκόνη του αυτοκινήτου
φορτώνοντας τις άδειες βαλίτσες
κρεμάσαμε ένα χαμόγελο στο τζάμι
ξεκινώντας στον άδειο δρόμο
Κάθε στιγμή
είναι πιθανό το δυστύχημα.

*

ΚΥΡΙΑΚΗ

Έκλεισε έξω απ’ την πόρτα το φεγγάρι
παίζοντας με ψεύτικους διακόπτες
αν και τό ‘ξερε
πως δεν ήταν λιγότερο επικίνδυνο έτσι
-μονάχα πιο μάταιο.

*Δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό των φοιτητών της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών “Αργώ”, τεύχος 2, Δεκέμβριος 1966.

Leave a comment