[6]

Κάποιες φορές, για κάποιες ώρες, για μέρες ολόκληρες, είναι πάντα νύχτα. Αδιαπέραστη νύχτα από άδικα φώτα.

*

[7]

Τουλάχιστον τρεις άνθρωποι ζουν μέσα σου. Άλλοι τόσοι σε κάνουν. Πρέπει να σκοτώσω μερικούς. Να σε κάνω αμέσως λιγότερη.

*

[8]

Δεν είμαστε τίποτε άλλο παρά λάθη κρεμασμένα στο παράθυρο του κόσμου.

*

[9]

Με βρέχεις.

*

[10]

Η ομορφιά με κάνει πάντα να κλαίω. Όταν οι περασμένοι δαίμονες χορεύουν μόνοι τους γύρω από ένα σβησμένο κερί με ελάττωμα αγάπης.

*

[12]

Κοιτάζω παλιά χειρόγραφα. Επιμελούμαι τη λύπη. Πώς γίνεται να τη διορθώνεις με ένα βλέμμα; Όσο και να την επιμεληθείς, πάλι λύπη θα είναι. Μπερδεύομαι. Συνθηκολογώ. Υποκύπτω στη στίξη.

Η αλλαγή επιθέτων δεν έκανε ποτέ καλό στη λύπη.

*Από το βιβλίο “Κατά τον δαίμονα εαυτού”, Εκδόσεις Σμίλη, 2015.