Απόκληροι σε άχρονο καιρό
μιας άχαρης συγκυρίας
δίχως σπίθα αναμονής
προσμονής χρυσό φτερό σαν άλλοτε

Με το ’να βήμα στην ολόφωτη αχτίνα
και τ’ άλλο στη σκιά του εαυτού
ισορροπία μεστή, άνευρη

Εντός και εκτός του παρόντος ταυτόχρονα
κομματιών παλιών και νέων του Εγώ
του αόριστου Εσύ που εναγωνίως απευθυνόμαστε
του Άλλου