«Γιατί, βέβαια, είναι παράξενο η γη πια να μην κατοικείται,
να εγκαταλείπονται συνήθειες που μόλις αποκτήθηκαν,
τα ρόδα και ό,τι άλλο υπόσχεται πολλά να χάνει το νόημα
που του δίνει το μέλλον του ανθρώπου».
[Ρίλκε, «Ελεγείες του Ντουίνο», Ελεγεία Πρώτη].

«Παρακαλούμε όπως μετά τον χαρακτηριστικό ήχο
απομακρυνθείτε από τις θύρες του συρμού
γιατί ο συρμός θα αναχωρήσει αμέσως»
Ναι! ο συρμός θα αναχωρήσει αμέσως
ο συρμός θα αναχωρήσει τώρα
ο συρμός θα αναχωρήσει με φόρα
ο συρμός θα αναχωρήσει σφαίρα
ο ίδιος πάντα συρμός ο ένας και μοναδικός
ο συρμός που πάει κι έρχεται ολοταχώς
ο συρμός που πάει κι έρχεται σαν τρελός
ο συρμός που πάει κι έρχεται σαν δαιμονισμένος
αφηνιασμένος αφιονισμένος αλαφιασμένος
στα βάθη του υπόγειου τούνελ
από τα παράθυρά του εκτοξεύονται ανθρώπινα χέρια
από την οροφή του ανθρώπινα κεφάλια
από τον πάτο του ανθρώπινα πόδια
στις ράγες οι ρόδες του αλέθουν έντερα
σπίθες ρινίσματα ανθρώπινα εντόσθια
όσοι δεν πρόλαβαν και τρέχουν να προλάβουν
χτυπούν στη μούρη του και γίνονται χαλκομανίες
από την ουρά του πετιούνται άλλοι συρμοί
που πάνε και πέφτουνε
στους άλλους συρμούς
και όλοι μαζί γίνονται ένας
ένας συρμός που σφυρίζει
ένας συρμός που γαβγίζει
ένας συρμός που στριγγλίζει
ένας συρμός που τσιρίζει
ένας συρμός που στριφογυρίζει
στα βάθη του υπόγειου τούνελ
ένας συρμός ακραιφνής
ένας συρμός εμβριθής
ένας συρμός απαθής
ένας συρμός εμπαθής
ένας συρμός ποταμός
ένας συρμός αιώνιος
συρμός αιτία κι αποτέλεσμα
συρμός αποτέλεσμα κι αιτία
συρμός του πίσω και του μπρος
συρμός του μπρος και πίσω
συρμός του συρμού
συρμός του εσμού
συρμός του φευγιού
συρμός της άνοιξης
συρμός του καλοκαιριού
συρμός του φθινοπώρου
συρμός του αποχωρισμού
συρμός του χειμώνα
συρμός της αποκοτιάς
συρμός της συμφοράς
συρμός της αποφοράς
συρμός της μπογιάς
της σκουριάς και της σωβρακοφανέλας
ένας συρμός ασύρματος
ένας συρμός ασύστατος
ένας συρμός παρασιτικός
ένας συρμός παραπληγικός
ένας συρμός παραπλανητικός
ένας συρμός αποπλανητικός
ένας συρμός του αέρα
ένας συρμός του πατέρα
ένας συρμός του αέρα πατέρα
ένας συρμός καταχθόνιος
στυγνός σκοτεινός δολοφονικός
σατανικός υποχθόνιος
ένας συρμός εφιάλτης
ένας συρμός ανθρωπόμορφος
ανθρωποκεντρικός ανθρωποφοβικός
απάνθρωπος ανθρωποβόρος
ένας συρμός ακούραστος
ένας συρμός κουραστικός
ένας συρμός σε στυλ «ρόδα είναι και γυρίζει»
ώσπου κάποια στιγμή
στον επόμενο σταθμό
ευτυχώς ή δυστυχώς
και ευτυχώς και δυστυχώς
οι πόρτες δεν λεν να κλείσουν
ο συρμός δεν λέει να ξεκινήσει
τα λεπτά κυλάνε περνάει η ώρα
κι από τα μεγάφωνα αντί ν’ ακουστεί το γνωστό
«Παρακαλούμε μετά τον χαρακτηριστικό ήχο
απομακρυνθείτε από τις θύρες του συρμού
γιατί ο συρμός θα αναχωρήσει αμέσως»
ξαφνικά ακούγεται το άλλο το παράξενο
το αλλόκοτο το σκοτεινό
το ανοίκειο:
«Παρακαλούμε όπως εκκενώσετε το συρμό
ο συρμός αποσύρεται μετά από διαταγή της αστυνομίας».
Αποσύρεται ο συρμός;
Να εκκενώσουμε το συρμό;
Και τι θ’ απογίνουμε τώρα;
Κάποιοι αρχίζουν να τα σπάνε
άλλοι να φωνάζουν άλλοι να βρίζουν
άλλοι προτρέπουν να καταλάβουμε το συρμό
να τον οδηγήσουμε εκεί που θέλουμ’ εμείς
όχι εκεί που μας πάνε (με το πρώτο πληθυντικό
πάντα εννοούν τον εαυτό τους)
άλλοι λιγότερο υποταχτικοί στη μοίρα
ζαλώνονται τις βαλίτσες τους και το κόβουν με τα πόδια
άλλοι αρχίζουν τις βόλτες γύρω από το σταθμό
ακούγοντας μουσικές διαβάζοντας βιβλία (λέμε τώρα)
περιμένοντας την ανακοίνωση
ότι ο συρμός θα ξαναξεκινήσει
γιατί όλοι το ξέρουν ότι ο συρμός θα ξαναξεκινήσει
κανείς όμως δεν ξέρει το πότε
ούτε το πόσοι και ποιοι
θα ’χουν απομείνει τότε
να τρέξουν να σαλτάρουν στο συρμό
να ξαναγίνουνε οι σαλταρισμένοι του
επιβάτες

*Από την ανέκδοτη ποιητική συλλογή «Σχιστή πέτρα γλώσσα».