Στα εργοστάσια της ποίησης

Αύγουστος κι εσύ ο Μίδας;
Τρως κάτι; πίνεις;

Θα βγω στον κήπο και θα συλλέξω
τα κορίτσια που αγαπήθηκες
Θα μπω στα εργοστάσια της ποίησης
και θα αποσυνδέω όλες τις μηχανές

Θα ανιχνεύσω τα ίχνη σου
στην υδρόγειο του κορμιού τους
και στα γρανάζια κάθε μηχανής που άγγιξε

Θα χαρτογραφήσω όλα σου τα περάσματα
Θα καταγράψω τα κατακρεουργημένα μέλη

τις τρύπες από βίδες που ξεχάστηκαν
θα δημιουργήσω το εκμαγείο των ψαριών σου

*

Το ποίημα κατεβάζει τα χέρια
πετάει στο έδαφος το μόνο του όπλο
και παραδίδεται.

Δεν έχω λέξεις
τις κράτησες όλες εσύ
όταν μοιράσαμε τον κόσμο.

Δεν είμαι ο Μαλαρμέ
για να δοθώ στο ποίημα
Δεν έχω ανάσες.

Οξυγόνο δεν έχω
μάσκες οξυγόνου δεν έχω
μα πού ζω, στη σελήνη;

*Από τη συλλογή “Στα εργοστάσια της ποίησης”, Εκδόσεις Κουκκίδα, Ιανουάριος 2024.