ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ

Πατρίδα μου είναι η Χάρτα,
γλώσσα μου ο αγέρας,
θρησκεία άλλη από τον ουρανό
δεν τρέφω την ώρα που ανεβαίνω,
περνώ τον γαλάζιο κύκλο της σπηλιάς
που συννεφολαλιά την είπαν
Ζωγράφοι, ποιητές κι ηθοποιοί,
ελεύθερα ας καώ στα χέρια τους,
στον ήλιο που με περίσσεια
άφησαν στο βλέμμα ηλιοβασίλεμα.

*

ΗΛΙΑΚΟΙ

Εκεί πέρα λαμπυρίζει η πόλη στα σημεία,
πετά σπίθες μες στη μέρα.

Απέξω αγναντεύουμε την ησυχία της ζωής μας
που από κοντά είναι θόρυβος και αστεία.

Με τα πανέρια μας γεμάτα
σηκωνόμαστε για αλλού από το τραπέζι.

Περίμενες, άραγε,
να είναι αισθητικά αντικείμενα οι ηλιακοί;

Τους δόθηκε η ευκαιρία,
μια εξ αποστάσεως στο φως ανασυγκρότηση.

*Από τη συλλογή “Εκρήγνυμαι”, Εκδόσεις Απόπειρα, Αθήνα 2024.