Φάνης Παπαγεωργίου, Τρία ποιήματα

Ένας πλήρης κύκλος

Ο αναστεναγμός είναι το κύμα
το κύμα είναι η κίνηση της γης
η κίνηση της γης το τραγούδι του κοχυλιού
το τραγούδι του κοχυλιού ο φόβος
για τις πέτρες που πετάω
οι πέτρες που πετάω είναι όσα δεν μπορώ
να ξεφορτωθώ
τους έρωτες, τις επαναστάσεις, τα σύννεφα
των διαδηλώσεων,
την πάλη, την ουτοπία
να ξεφορτωθώ
τον έρωτα, το κορίτσι με τα φούξια,
τον καπνό τα βράδια, την αγχόνη
τον φόβο
το τραγούδι
την κίνηση
το κύμα
τον αναστεναγμό

*

Και γίναμε δέντρο

Και γίναμε δέντρο
θες για να μη μιλάμε
θες από την τριβή
θες από την ενσωμάτωση

Κατοικηθήκαμε
και γίναμε πλατάνι
για να φιλοξενήσουμε
το νερό
που τρέχει
ανάμεσα
στα πόδια μας

Πεθάναμε
και γίναμε κυπαρίσσι
για να θυμόμαστε
τα μνήματα

Ξεπεράσαμε
εμάς τους ίδιους

Δεν υπήρχα εγώ

Δεν υπήρχες εσύ

Υπήρχαμε

*

Στίξη-αντίστιξη

Έμπειρος δάσκαλος
πώς μπορείς να είσαι τόσο όμορφη

Παραδίδει μαθήματα
γιατί τα κάνεις όλα τόσο καλά

Ολιγομελή γκρουπ
με ηλεκτρίζεις

Φιλικές τιμές
ρέουμε

Κιθάρα γαλλικά και πολιτική οικονομία
είμαστε αιωνιότητα

Χόμο ουνιβερσάλις
ο άνθρωπος είναι ον αγαπησιάρικο

Και υπάρχει
μόνο υπό το φως
της έμπνευσης

*Από τη συλλογή “Μικρή θεωρία για πλανήτες”, Εκδόσεις Κουκκίδα, Σεπτέμβριος 2024.

Leave a comment