Denise Levertov (1923-1997), Το μυστικό

Δύο κορίτσια ανακαλύπτουν
το μυστικό της ζωής
ξαφνικά στη γραμμή ενός
στίχου
.
Εγώ που δεν το ξέρω
το μυστικό, έγραψα
το στίχο. Μου
είπαν
.
(μέσω τρίτου προσώπου)
ότι το έχουν βρει
αλλά δεν μου είπαν το μυστικό
ούτε καν
.
ποιος στίχος ήταν. Χωρίς αμφιβολία
από τώρα, σε μια βδομάδα
το πολύ, θα έχουν ξεχάσει
το μυστικό
.
το στίχο, τον τίτλο τού
ποιήματος. Τις αγαπώ
που βρήκαν αυτό που
εγώ δεν μπορώ να βρω
.
και που με αγαπούν
για τη γραμμή που έγραψα,
και που την ξέχασαν
έτσι ώστε
.
χίλιες φορές, μέχρι ο θάνατος
να τις βρει, μπορεί
ν’ ανακαλύψουν ξανά το μυστικό
σε άλλους στίχους
.
σε άλλες
περιστάσεις. Κι επειδή
γύρεψαν να το μάθουν
και δεδομένου
.
ότι υπέθεσαν ότι υπάρχει
ένα τέτοιο μυστικό, ναι,
πάνω απ’ όλα γι’ αυτό
τις αγαπώ.

*Μετάφραση: Σ.Θ.

Leave a comment