ένα έτσι, μαστούρα άδεια σαν συρμός

μαστούρα άδεια σαν συρμός
ηλεκτρικού
που τράβα για επιδιόρθωση

το μακρύ χέρι της επαιτείας
γύρω από τον λαιμό μου
κατεβαίνει οισοφάγο
αναζητώντας
αυτό που λάμπει

αν με ένοιαζε
θα μπορούσα να σκεφτώ
αλλά δεν μ αρέσει να είμαι δεμένος

μηχανική σιωπή

υπάρχω μονάχα με μάτια κλειστά
οτιδήποτε άλλο
θεωρείται προδοσία

μου λείπει η όξινη γεύση της καταστροφής
σε αντίθεση
με την γλυκύτητα αυτού του χαμού

αν μπορούσα να ουρλιάξω
θα ήμουν δίπλα χαρούμενος
αν ουρλιάζοντας τα γαμούσα όλα

υπάρχω μόνο πίσω από τον ώμο σου
καθώς γυρνάς το κλειδί στην πόρτα
κι αφήνεις το κάτουρο
να κατεβεί μέχρι την άκρη του κεφαλιού

γιατρέ, για όλους τους λάθος λόγους
γίνομαι ο άντρας που ποτέ δεν ήθελα

παλιά μου καρναβάλια
τωρινές μοιρολογίστρες

κανείς δεν μας είπε τι να κάνουμε
και μεις υπακούσαμε

η μάνα βρέχει χρόνια τώρα
μια δίψα αχόρταγη

καπιταλισμός καλός
μόνο νεκρός

δεν έχω καμία θρησκεία
μονάχα αυτές τις ιστορίες
που σιγά σιγά ευτυχώς ξεχνάω

οι άνθρωποι παριστάνουν τις μηχανές
κι οι μηχανές τους ανθρώπους
οδηγός αυτοεξαθλίωσης

Ελλάς Ελλήνων Μαζοχιστών
πούτσα και ξύλο των εφοπλιστών

το prequel ενός τούνελ είμαστε
γεμάτο διόδια και διαφημίσεις

ο ήλιος είναι η υπέρτατ
συναισθηματική νοημοσύνη

ξέρω πως η νοσταλγία θα με τσακίσε
όλων αυτών που θα γίνεις μακριά μου

To Koskino