σε είδα να ανεβαίνεις στο φως
με δύο δυνατά πόδια
και το ένα απαλό γόνατο

μετά δεν υπήρχες

*

και δύο και τρεις
τσαλαπάτησες το σκοτάδι

*

τραγούδησες
σε νησιά, που δεν είδα

και μια φορά δίπλα μου

*

έχεις δύο φωνές που αγιάζουν
και μια πάντα κρυμμένη

*

έτσι που αγαπάς τα φωνήεντα
μου θυμίζεις βουνά

*

τόσο πολύ έσκαψες με το δάχτυλο
που έφτασες στο πλευρό μου

*

τώρα η επιθυμία θα έχει το δικό της μικροκλίμα

με βαμβάκια, κεράσια και φτέρες

*Δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό “Τεφλόν”, τεύχος 31, Καλοκαίρι-Φθινόπωρο 2024.