Μήτσος Ζαρκάδας, Από το “έλα, γιατί τα σάββατα μεθαύριο θα γίνουνε δ ε υ τ έ ρ ε ς”

29 Ιουνίου 2011

Στην Αθηνά – Φως ανέσπερον –
Πες μου, πώς να ‘ρθω εκεί που ανθίζεις τώρα;
Πώς να σε βρω στα είκοσί σου χρόνια;
Κι άμα σε ψάξω σε συνθήματα σβησμένα,
πώς θα βρω λίγο χώρο δίπλα σου και για μένα;
Πες μου, πώς να ‘ρθω εκεί που κάνεις πάρτι,
αφού το όνομά μου το έσβησες απ’ τη λίστα,
και αν σε δω τη νύχτα στο δωμάτιο κλεισμένος
σε ποια γιορτή θα είμαι, άραγε, καλεσμένος;
Πες μου, πώς να ‘ρθω, αφού έσβησε η μελάνη,
κι ο θάνατος μεθάει τώρα με κονιάκ.
Θα φύγω με το κλάμα μιας τοξικομανίας,
θα μείνεις με το γέλιο μιας άγριας χαράς

*

27 Ιουνίου 2017

Τι να σου κάνει και ο Μπαρτ απ’ τη Γαλλία
όταν ο έρωτας πεθάνει εν ψυχρώ
Όλο το σώμα σου μια σημειολογία
και εγώ δεν βρίσκω χέρι να πιαστώ.
Είναι η έλξη μας απώθησης παιχνίδι
όταν με πιάνεις με πετάς πιο μακριά,
σφαίρα του ράγκμπι στο Αμέρικα Μιζούρι
και ο Αντόρνο παίζει μαθηματικά.
Στο Μεξικό ο Λέοντας με την αξίνα
πέφτει νεκρός κι ο Μαρκαντέρ χαμογελά.
Τι κι αν το κόμμα σαν καβούρι προχωρά
τέλος στη Βάρκιζα για να καεί όλη η Αθήνα.

*“έλα, γιατί τα σάββατα μεθαύριο θα γίνουνε δ ε υ τ έ ρ ε ς”, έκδοση Ακυβέρνητες Πολιτείες, Θεσσαλονίκη 2023.

Leave a comment