Θα πρέπει αιώνες να κοιλοπόνεσε η Μέδουσα – με τις αμοιβάδες
Και δε θεραπεύονται ριζικά
Ριζώνουν βαθιά μέσα στο αίμα που στοχάζεται το σφυγμό τους
Ασφυκτικά πολιορκημένο απ’ τους καταπέλτες των ερωτηματικών
Τα ερωτήματα γυρίνοι που σαλεύουν τις ουρές τους
Αυτές που πάντα υποψιάζονται οι μακαρίως κοιμώμενοι
Κι αποκοιμίζοντες με ψυχρά ρεύματα
Με ρευματισμούς κι αρθριτικά ακινητοποιώντας
Τις κινητοποιήσεις στη λάσπη
Που πήζει ολόγυρα στα πόδια τα μάτια τις καρδιές
Η αποκαρδίωση προχωρεί σε βάθος όπως η σκουριά στο σίδερο
Πραγματοποιώντας τον κύκλο της φαυλότητας
Με παλλόμενα περιγράμματα φαγωμένα
Από τα φτιασίδια και τα κάθε είδους παρασκευάσματα των ειδικών
Τα πάντα εντοιχίζονται στις μήτρες των εξειδικεύσεων
Χωρίς πρόσωπο με μια μόνο κίνηση ρυθμισμένη από πολύ μακριά
Έτσι που όλα να παίρνουν ένα ρυθμό προπηλακισμένο
Αγνώριστο μέσα στην πολλαπλότητα των αντιφάσεων θρυμματισμένο
Ένα θρίλερ με όλες τις προεκτάσεις βιασμού
Κι εκείνη ανάσκελα πεσμένη αδρανής
Δεμένη στον τροχό της αδράνειας
Περιστρέφει τους ήλιους της
Γύρω ἀπ’ τον ίδιο πάντοτε άξονα
Αρχέτυπο ξόανο για εκμυστηρεύσεις τζιτζικιών
Όταν η σιωπή πέφτει σα σίδερο στον κάμπο

*Από τη συλλογή “Ανεπίδοτα”, εκδόσεις Κέδρος 1978.