Γιώργος Γκανέλης, Τρία ποιήματα

ΟΜΟΛΟΓΙΑ

Είναι απλά το ριζικό μας
φτηνό ξεκούρδιστο ρολόι
κλιματιστικό για επισκευή

Και ο οίστρος της γραφής
επαρχιώτης στην Ομόνοια
έξω από έναν οίκο ανοχής
κομπλαρισμένος κοιτώντας
τους πελάτες να βγαίνουν

Αδιάφορο τελικά αν μπήκε
το μόνο σίγουρο είναι αυτό:
ξέμεινα σήμερα από λέξεις
κι έγραψα ένα κακό ποίημα

*

Ο ΚΑΙΑΔΑΣ

Οι υπόλοιποι στον Καιάδα
συντροφιά με μια αράχνη
δύο ευτραφή ποντικάκια
και το ποινικό μητρώο τους

Και ξέχνα πια τις ισοτιμίες
του δολαρίου με το ευρώ
τα φεστιβάλ της Ποίησης
κι εμένα που κρατώ σφυρί
για να καρφώνω τις λέξεις

Κάτι ήξεραν οι Σπαρτιάτες
από σπηλιές και βάραθρα.

*

ΑΝ ΜΗ ΤΙ ΑΛΛΟ

Εμπειρότερος όλων ο θάνατος

Ωστόσο κάποτε είδα το χρόνο
να στρογγυλοκάθεται πάνω μου
ιχνηλάτης ακάματος της σάρκας

Ποίηση λοιπόν του αεροδρομίου
προσγείωση και απογείωση φονιάς
και τι στίχο να κρεμάσεις στο φως
να τον κοιτά ανάσκελα το σκοτάδι

Υπάρχει άλλη πιο ξεκάθαρη γραφή;

*Από τη συλλογή “Χειρόγραφη φωνή”, εκδ. Σμίλη, 2023.

Leave a comment