ΟΔΟΦΡΑΓΜΑΤΑ

Πόσες ψυχούλες βάλατε
στο πιεστήριο;
Τι μεθόδους χρησιμοποιήσατε
και πόση πίεση ασκήθηκε;
Θέλω να πω, σαφώς, η δυσκολία
στην εκάστοτε ψυχή έγκειται·
από πόσες τρίχες
την τραβήξατε για να ‘ρθει;
Τι πόνος μεσολάβησε
σαν άλλος αγγελιαφόρος
για να τεθούν κάτω
από τέτοιες δυνάμεις
τα μύχια;
Αν δεν έχετε απαντήσεις
δεν έχω καμία δουλειά εδώ.
Οι κάλπες στήνονται για
ευνόητους λόγους·
όπως και τα εκτελεστικά αποσπάσματα.
Η τρομοκρατική δημοκρατία σας
ξεχύνεται σαν βόθρος στην άσφαλτο
Πνίγομαι στο λίκνο που την ανατρέφει
Κι ο Παρθενώνας σαν να μου κλείνει
με χρησμό, το μάτι:
“Καιρός για επανάσταση”
ούριος δεν θα φυσήξει ποτέ,
οι καναπέδες πρέπει να σαπίσουν,
το βάρος μας να στηριχτεί καλά
στα γόνατα.
Τόσες τα κατάφεραν πριν
από εμάς.

*

ΦΥΓΗ

Φορές ελπίζεις
να βγει από την κοιλιά
ένα χέρι, να στηριχτεί
στις κλειδες σου
-να σε γυρίσει
μέσα έξω

Μα όταν
αφουγκράζεσαι το
μέσα, δεν αντέχεις
άλλο
αυτή
τη μουσική
το αυθεντικά γλοιώδες πλάσμα
που είσαι,
ο φόβος σου
πως θα φθαρείς,
σου ροκανίζει το μυαλό
επάνω στην ηλεκτρική καρέκλα

Μην πλανάσαι
-οι ιδέες σου είναι-
το αχνό περίγραμμά σου δεν κοιτάζουν
στον καθρέφτη.

*

ΕΞΖΙΤ

Κρύφτηκε
σ’ ένα βοκσβάγκεν λευκό
με δίχως ουρανό
Είπε πως
τα ‘ζησε όλα μέσα στο λίγο
και πως η υπομονή είναι
το πιο λαίμαργο ζώο του βασιλείου:
Είχε τόσο κουραστεί να την ταΐζει
και ν’ αδειάζει· μέχρι
στιγμή που

Κανείς δεν θυμάται τ‘ όνομά του
μόνο πως ήταν ένας δειλός σοφός
με πόδια σαν ρίζες
μα θα ‘θελα να μου ‘χε εξηγήσει γιατί.
Ίσως οι πράξες δεν εξηγούνται,
οι άνθρωποι δεν μας μοιάζουν,
έτσι όπως επιθυμούμε.

*Από τη συλλογή “Έξζιτ”, εκδόσεις Θράκα, 2024.