Τοπίο λατομείου το πρωινό τυρί
και από δίπλα ένα ακόμα αλφαβητάρι.
Διαβάζω για δύναμη.
Ο χρόνος είναι θάλασσα
κυκλωμένη από βουνά.
Όταν τα βουνά καταποντιστούν,
θα απλώσει κι άλλο,
και τότε θα ‘ναι ο θάνατος.
Όμως, έχουμε ακόμα χρόνο,
έχουμε ακόμα βουνά.
(Έχουμε ακόμα θάλασσα)
*Από τη συλλογή «Λουτήρες», Εκδόσεις Έναστρον.
