Μάρκος Τραϊτοράκης, Ανειδίκευτος σωληνουργός

Κουβάλημα, κόψιμο, γωνίες, σύνδεσμοι, πάσα, αυλάκια, κόλλημα…
Σαν φίδι ξεδιπλώνεται στο εργοστάσιο η ιστορία της σωλήνας
από χέρια φτιαγμένη και από μυαλά εργατών
τον Μπουντούρ και τον Αλαϊτίν και τους άλλους εκεί
τον Τάσο με το τσιγάρο στο στόμα
και τον Βάσια, τον Ρωσοπόντιο.
Κανείς δε μιλά τη γλώσσα μου εδώ.

Ανεπρόκοπος χρόνος κι αυτός
27 χρονών στο παιδικό δωμάτιο.
Δεν τέλειωσα την πτυχιακή
δεν πήγα στρατό
η δημιουργικότητά μου σκοτώνεται κάθε μέρα.
Τρία χρόνια εντατικής αφομοίωσης
μηδενική προοπτική
καπιταλιστικός ρυθμός στο χέσιμο, τη στύση μου και παντού
χαμαλίκι, μικρό διάλειμμα για εκτόνωση, πτώση.

Δε σηκώνω άλλη αφομοίωση
γιατί είμαι σε μια σωλήνα και περπατάω χιλιόμετρα
κι έχω κουραστεί και δεν είναι απ’ τη δουλειά.
Κι η σωλήνα είναι φτιαγμένη από μυαλά και χέρια εργατών
για να περνάει αέρας και νερό
κι εγώ δεν είμαι αερικό.

Δε σηκώνω άλλη αφομοίωση λέω.

Γκέγκε;

*Από τη συλλογή “τριάντα σημειώματα”, ΑΩ Εκδόσεις, 2024.

Leave a comment