Ευγνωμοσύνη

Έπεφτε ένα αστέρι
και ζήτησα συγγνώμη,
που η πρώτη μου σκέψη ήταν να κάνω μια ευχή
ενώ ζούσα την πλήρη ευτυχία.

*

Απορία

Τόσες τρύπες, πού τις είχε ο ουρανός!
Πώς μου φάνηκαν αστέρια που ακτινοβολούσαν φως;
Τρύπες που έσταζαν απόνερα…
Πώς με ξεγέλασε έτσι ο ουρανός…
Θα ’ταν που κοίταζα ψηλά
ενώ πρόσεχα μην πέσω στις λακκούβες.
Να δεις που μπέρδεψα τον πάτο του κόσμου με τον ουρανό.

*

Δεσμοί

Μεγάλωνες αόρατο
και ήσουν δικό μας,
κοινή προβολή μας στο μέλλον.

Έπαψες να μεγαλώνεις
και ήσουν αποκλειστικά δικό μου,
Μια απειλητική μάζα
να σαπίζει πνιγμένη σε σκοτεινή μήτρα.

Μια μοναχική απειλή
που δεν μοιράστηκε στα δύο.
Όπως ο θάνατος.
Δεν μoιράζεται στα δύο.
Πιο εύκολα διπλασιάζεται.

*Από τη συλλογή “dromali”, εκδόσεις η βαλίτσα, 2023.