ΠΡΟΣΩΠΑ ΣΤΗΝ ΟΜΙΧΛΗ

Η ομίχλη κάλυψε το Αττικό τοπίο
και ξαφνικά σκοτείνιασε σαν Μεγάλη Παρασκευή
σαν έκλειψη ηλίου απροειδοποίητα.

Οι ανεμώνες που φύτρωναν στα πρόσωπα
των αγαλμάτων στους δημόσιους κήπους
πήραν των ομματιών τους κι έφυγαν.

Κανείς δεν ήταν σίγουρος τι ήταν η ομίχλη
που κατέβαινε αργά αργά πάνω στους περιπατητές
σκεπάζοντας το επίγειο φως των ματιών μας.

Μόνο οι καχύποπτοι έλεγαν πως φταίει η κυβέρνηση
κι η Υπηρεσία Πολιτικής Προστασίας που αδρανούσε
να διαλύσει τις διαδηλώσεις με βομβίδες κρότου-λάμψης.

Και για τα παιδιά που κάθονταν παρέες παρέες
στα παγκάκια ήταν ένα σύννεφο όνειρο που θα έφευγε
όταν θα του κλείσουν έλεγαν την πόρτα κατάμουτρα.

Όταν η ομίχλη, το μαύρο νέφος, σκέπασε τα πάντα
επιστρατεύτηκαν οι μπουλντόζες κατ’ εφαρμογή
του εθνικού προγράμματος “πράσινη ανάπτυξη”.

Αττικό Άλσος, Σεπτέμβριος 2008

*

Η ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ ΤΟΥ ΛΙΘΟΣΤΡΩΤΟΥ

Έχω ένα λιθόστρωτο που εκπέμπει
ήχους υπόγειους δυσανάγνωστους
ηλεκτρικούς με τις κιθάρες τα ντραμς
και τους συριγμούς των μικροφώνων
πίσω απ’ το σκοτάδι των τοίχων χωρίς
οι θαμώνες να συνεισφέρουν τον οβολό τους
στο σκληρό ροκ των ημερών μας ως εκτόνωση
των πλανόδιων χρηματιστηρίων

Ο λιθόστρωτος ήχος ανεβοκατέβαινε
με τους κύβους της πέτρας όταν τα τοπία
της αχανούς πόλης διαστέλλονταν εκεί
όπου τα κτήρια συνέκλιναν απ’ τα θεμέλιά τους
ως σκιερές συμπληγάδες στα σώματα
των μουσικών πολιτών των ταραγμένων
γυναικών και των εφημεριδοπωλών
στη συναυλία του ρητού και του
άρρητου της Κλαυθμώνος

Όταν επισκεφθείτε το websίτε μας
με την ένταση που επιβάλλουν οι κακοί
μαθηματικοί, μπορεί μετά τη δύση
του ήλιου να σας κεράσουμε μια δόση
από οχτασύλλαβες νότες και διάφορα
επιγράμματα θεσμών και προφητειών
μαζί με γνήσια τεκίλα των πνευστών
του Μεξικού και μην ανησυχείτε
σφηνάκι θα είναι με έναν αναπτήρα δώρο.

Αθήνα, μέρες Δεκέμβρη 2008

*Από τη συλλογή “Κύβος”, εκδ. Κοινωνία των (δε)κάτων, (2011).