Ι

Ο καθρέφτης βάλθηκε να μου μιλάει
μαθαίνω τη γλώσσα του
χωρίς ευχαρίστηση
μα δε θα κρατήσει πολύ αυτό
ήδη άναψα ένα πρώτο τσιγάρο
και με τα συννεφάκια του καπνού
τον βλέπω να αλλάζει αρκετά
τις απόψεις του

ΙΙ

Είμαστε εμβόλιμοι σε κάποια πραγματικότητα;
Ή νομίζουμε πως είμαστε;
Ας μου πει κάποιος γι’ αυτή τη πραγματικότητα
τουλάχιστον

ΙΙΙ

Υποπτεύομαι τον εαυτό μου
για τόσα πολλά που
στο τέλος δεν τον αναγνωρίζω
Το ίδιο συμβαίνει και με τους γύρω μου, το ξέρω
Επιτέλους, ας βρεθεί κάποιος
να μας δώσει ένα
αληθινό όνομα
Θα έχει την αμέριστη ευγνωμοσύνη μας

Για την ώρα πάω έξω –
ν’ ατενίσω ξανά
το φεγγάρι