Η ΝΥΧΤΑ

Αυτή η νύχτα είναι δική μου
έλεγε και ξανάλεγε
ψιθυριστά η αργή βροχή πάνω απʼ τις στέγες
αυτή η νύχτα είναι δική μου
με τη βαθιά φωνή του το σκοτάδι επέμενε
αυτή η νύχτα είναι δική μας
ούρλιαζαν οι εφιάλτες
μες στο σκοτάδι κάτω απʼ τη βροχή

ήμουν μικρός, δε μεγαλώνω
μʼ έστειλε η μάνα μου να σας ρωτήσω
τίνος ήταν η νύχτα.

*

Ο ΦΛΥΑΡΟΣ ΚΟΥΡΕΑΣ

Έφταιγε ο φλύαρος κουρέας, έμαθα
τα πάντα, πότε μπήκε στη δουλειά
δύσκολα χρόνια, η συνοικία
πώς άλλαξε από τότε, φτάσαμε
και στην ηλικία, ρώτησε
απάντησα
δέκα
ανήγγειλε θριαμβευτικά
εγώ είμαι του τριάντα εννιά

συνέχισε, έκανε και χιούμορ,
πρέπει επομένως να με σέβεσαι
μια ολόκληρη δεκαετία μεγαλύτερός σου
άκουγα σκόρπιες λέξεις

και πώς να ξέρει ο φλύαρος κουρέας
πού τρέχει ο νους του ήσυχου πελάτη
όταν ακούει το συνομιλητή
να είναι γεννημένος το τριάντα εννιά.

*Από τη συλλογή “Νυχτερινά Δρομολόγια”, εκδόσεις Αιγαίον.