ωραία

κλείνουν οι κύκλ
οι εφαπτωμένες τρίβονται
γίνονται καρυδόφλουτσα παραμυθιού
με φορτωμένα πτώματα ζώντα επί
πτωμάτων νεκρών

φεύγουν απο
μακρύνονται τρυπώνουνε
στης δύσης τα γιγάντια ηχεία
βραχυκυκλώνουν ηλεκτρίζ
οντας τα μούτρα
κρέας

φεύγουν καθώς οι λέξεις
μού ξεφεύγουν

ας είναι

οι κύκλοι
είναι λέξεις από τις λέξεις
που εκκρίνουνε μπαγιάτικη συγκολλ
ητίνη συγκολοκυθάκια είναι μο
νάχα έξι γράμματα νάχα μο
νάχα έξι σβηστ
ήρες

έξι απλούς λυγ
μούς ν απλώνονταν σαν
μους στων κυριακών
το μαξιλάρι

θα
έστρωνα στον ουρ
ανό ένα χαλί θα ουρ
ούσα επάνω του
θα ουρ

ούσα
δάκρυα χαράς στα ουρ
άνια θα ήτανε το τέλος οργι
αστικό

δικοί μου
άνθρωποι συγ
γνώμη για
όλα