Α. Αυτοκτονώντας στο Azovstal

Μου είπαν ότι η γη
σταμάτησε να ανθίζει
και τότε αυτοκτόνησα
Μου είπαν οτι ο ουρανός
δεν θα είναι πια γαλανός
και τότε αυτοκτόνησα
Μου είπαν ότι τα μικρά πουλιά
δεν θα ξανακελαηδήσουν
και τότε αυτοκτόνησα
Μου είπαν οτι οι άνθρωποι
έπαψαν να αγαπούν
και τότε αυτοκτόνησα
Μου είπαν ότι τις γυναίκες
άρχισαν να δολοφονούν
και τότε αυτοκτόνησα
Μου είπαν ότι τους άντρες
στον πόλεμο σέρνουν
και τότε αυτοκτόνησα
Μου είπαν ότι τα παιδιά
σιδερένια κοίτη ποδοπατούν
και τότε αυτοκτόνησα
Μου είπαν οτι την “ένδοξη πατρίδα”
-(Slava Ukraini)-
οι “μεγάλοι” στις πλάτες μας μοίρασαν
και τότε αυτοκτόνησα
Μου είπαν ότι οι πολιτικοί
τη χώρα ξεπούλησαν
και τότε αυτοκτόνησα
Μου είπαν ότι οι σύντροφοί μου,
λιωμένοι από τις οβίδες,
σιμά μου κείτονται
και τότε αυτοκτόνησα
Μου είπαν ότι θα δοξαστώ,
πως η ζωή μου “θα αποτελέσει παράδειγμα”,
και τότε αυτοκτόνησα.

Το περίστροφό μου
θα είναι εδώ,
αν το χρειαστείς,
μην ξεχάσεις όμως να απασφαλίσεις
προτού πατήσεις τη σκανδάλη
-για σίγουρα αποτελέσματα.

*Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό “Ένεκεν”, τεύχος Ιανουαρίου-Ιουνίου 2023.