Η μπάσταρδη γλώσσα είναι ο νευρωτικός καρπός
του σμιξίματος μιας ασθενικής λογοτεχνικής γλώσσας
με τη γλώσσα του δρόμου, την επαρχιώτικη αργκό, τη γλώσσα
του πεζοδρομίου, τον κενό διάλογο ενός οικογενειακού γεύματος.

Είναι χυδαία με την έννοια ότι δεν την νοιάζει
πώς την προσλαμβάνουν, απλώς είναι.

Μιλά υπερβολικά δυνατά, δεν αράζει
εκεί που περιμένεις, δεν δίνει δεκάρα για τους κανόνες.
Επινοείται καθώς αφηγείται.

Γδέρνει.
Γρατζουνά.
Η ποίησή της γεννιέται από σύγχυση, πρόσμειξη,
σύγκρουση.

Εκθέτει τις δυσλειτουργίες
μιας κοινωνίας με γλώσσα κανονικοποιημένη, αυταρχική,
θεσμική.
Είναι διαβολική.
Είναι εσφαλμένη.

Δεν τη νοιάζει αν αρέσει στους άντρες,
στην καλή κοινωνία, στους σπουδαγμένους, στα γαλλικά
γράμματα, στη νέα λογοτεχνική σεζόν.

Είναι απαλλαγμένη απ’ οτιδήποτε δεν της ταιριάζει.
Έχει ξεφύγει από τον παλιό κόσμο.
Κατοικεί στα ερείπιά σας.
Είναι εύθραυστη, ασυνεχής.
Μένει σε διαμερίσματα με κακή θέρμανση.

Δεν φοβάται να γίνει δραματική, ντραμακουίν,
λυρική όταν δακρύζει, ελεγειακή όταν ερωτεύεται,
σαπφική, μελιστάλαχτη, ανοιχτά ερωτική,
πορνογραφική και δυσάρεστη.

Δεν έχει ευθύγραμμο -προφανή- αφηγηματικό ειρμό,
λέει ωμά αυτό που της συμβαίνει.
Εμμένει σε ό,τι είναι αληθινό, έχει ιδρωμένα χέρια.
Προκαλεί με την ειλικρίνεια και την αγένειά της.
Δεν έχει την πρόθεση να είναι καλή.

Δεν είναι διαλλακτική.
Είναι τρανσομολεσβιακή.
Είναι φωνή μειονοτική.
Είναι μεγαλόστομη.

Απ’ όπου κι αν προέρχεται, ανοίγει το στόμα της.
Έχει επίγνωση των διαφορετικών διαδρομών.
Ξέρει πάντα από ποια θέση μιλάει.
Καταγγέλλει το αφεντικό της, είναι κατά της μισθωτής εργασίας,
Είναι αντικαπιταλιστική.

Πίνει πολύ -εκθηλύνει τα πάντα.
Της αρέσει να περιβάλλεται από άλλες μπάσταρδες.
Μουσκεύει το βρακάκι της, υγραίνει το δικό σου.
Καταβροχθίζει τα πάντα.

Είναι φεμινίστρια και τσαμπουκαλεύεται
κάθε φορά που γίνεται μαλακία.
Είναι ζόρικη και φασαριόζα.
Σπάει νεύρα.
Δεν τρώει κρέας.
Μπλοκάρει την καλολαδωμένη μηχανή
της ετεροπατριαρχίας, κατουράει τα παπούτσια σας,
σας τα ζαλίζει.
Γουστάρει το σεξ βρόμικο και χωρίς αναστολές.

Δεν κάνει παραχωρήσεις.

Πειραματίζεται.
Φτιάχνει φανζίν.
Αποκρίνεται στην επείγουσα συνθήκη της.
Δεν ζητάει άδεια.
Ζει χωρίς προφυλάξεις, χωρίς δίχτυ ασφαλείας,
χωρίς μαμά και μπαμπά πίσω της.
Έχει περίσσεια ταξική συνείδηση.
Είναι πνευματώδης, επισφαλής, ασταθής,
συναισθηματικοεξαρτημένη.

Είναι απαιτητική, έντονη, επαναλαμβανόμενη αγχώδης.

Είναι όμορφη γιατί είναι αληθινή, απλή,
άμεση, συγκινητική, αποσχημάτιστη.
Κλαίει εύκολα, γελάει μέχρι δακρύων,
Είναι παράφορη.

Λογοκλέβει.
Τζουρνεύει.
Υφαρπάζει.
Λεηλατεί.
Απομυζά.

Έχει θέμα με τα ναρκωτικά.
Δεν τα χορταίνει με τίποτα.
Θέλει πάντα περισσότερα.

*Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό “Τεφλόν”, τεύχος 30, Χειμώνας-Άνοιξη 2024 (σελ. 76-77). Μετάφραση: Γιάννης Χονδρός.