Άνθρωποι τρέχουν στους δρόμους,
πανικόβλητοι.
Σμήνη πουλιών κρώζουν
στον μαύρο ουρανό.
Λύκοι περικυκλώσανε
τους λόφους και αναμένουν.
Αγριογουρουνα εισβάλανε
στην πόλη γα τροφή.
Βάρκες στον κάμπο
που ξαφνικά
έγιναν λίμνες.
Ο κόσμος κλείτηκε
στα σπίτια του για να γλιτώσει·
όμως εκεί τους βρήκε
μεγαλύτερο κακό.
Άλλοι ανέβηκαν στις στέγες
έτοιμοι πια για να να πετάξουν.
Επέρχεται μεγάλη κατιγίδα.
Σαν αστραπή
η μια ακολουθεί την άλλη.
Έτσι κι αλλιώς
είτε από τον έναν τον λοιμό
είτε από τον άλλο τον λιμό
κανένας δεν γλιτώνει.
Όσοι γλιτώνουν
ληστεύονται,
φονεύονται, βιάζονται.
Μένουν μόνο
οι λίγοι προύχοντες,
περιχαρείς να ευδαιμονούν.