το βουητό των φαρμάκων
η αντανάκλαση του πόνου
στον πόνο των άλλων
το χέρι ως φλέβα
κι η φλέβα ως αιωνιότητα
ενός μικρού απειροελάχιστου
εαυτού, κάτι σαν τρόμος
καθώς η μέρα ξεκινά και πάλι
και γω σκέφτομαι τι είναι αυτό
που μένει πάντα πίσω

έπειτα σιωπή, ατέρμονη γλυκιά
αφόρητη σιωπή, σκόνη πάνω στο φως