Λιμνάζοντα ύδατα αφορμές
συγκρούσεων στο επίπεδο
μιας αδιαπραγμάτευτης
υπερφίαλης εγωκεντρικότητας.

Προτάσεις για ανταλλαγή εκφράσεων
κάτω από την σκέπη ανώριμων μελανιών.
Εικονικές συχνότητες κυμάτων,
μιας μαγεμένης παλίρροιας στοχασμών
που διαπερνά νοητικά καλώδια,
τεχνητής όσφρησης, μελαγχολικών
φορτισμένων ψυχικά συναισθηματισμών
και αντιλήψεων…

Όσοι γνωρίζουν να αναγνωρίζουν
τις λέξεις δεν ντρέπονται να τις
κοιτάξουν κατάματα, αφού ούτε
οι ίδιες κολυμπούν σε ρηχά διανοούμενα
ύδατα, ούτε όμως συνομιλούν σε εξοργιστικά
υπόγεια ρεύματα και τρυφηλά σκαμπανεβάσματα
σε πλοίο ποίησης που αγκυροβολεί σε στεριές
πνευματικής σιωπής.

Οι σκέψεις τυραννιούνται την νύχτα,
η αυπνία τους γίνεται σπόγγος φεγγαριού
παλεύοντας με αστρικά ξίφη και ασπίδες
τα ουράνια μαξιλάρια των ατίθασων συννεφιών.

Λιμνάζοντα μα εσωτερικά γαλήνια
ποιητικά ύδατα, φράσεις και επιφωνήματα όντας
αναψυκτικά ροφήματα κυλούν σαγηνευτικά
στα χείλη των διψασμένων για αιώνια δροσιά
χάρτινων σελίδων, έχοντας σκαρώσει λέξεις
και σταυρωμένα επιρρήματα σε ολόκληρες
επικεφαλίδες της σύγχρονης πληκτικής,
άγευστης απορρέοντας ξύλινο λόγο γνώσης.

Τότε σαν από μηχανής Θεός έρχεται το φιλί
το λυτρωτικό, καρδιακό της ποίησης για να
λυτρώσει δισταγμούς, έγνοιες και ψυχαγωγούμενες
οι σελίδες αναπλάθουν φωτεινά δίχως ρουτίνες
και γκρίζα σπίτια ή μια γκρίζα γειτονιά
ο έσω ψυχικός ήλιος λούζει με τις στιχουργικές
του αχτίνες, δίνοντας νόημα αληθινό
σε έναν κουρασμένο ταξιδιώτη
τον πληθωρικό του “γίγνεσθαι”… ντουνιά!