10
Κάθε πράγμα υπάρχει αναγκαστικά
για να εκφράζει το όραμα της πραγματικότητας.
Η φύση αυτή τη στιγμή εγκυμονεί
τη σκέψη του Θεού.
Κάθε πράγμα είναι ένα σύμβολο.
Άνθρωπε, πέρνα
τίποτε δεν σου κλείνει το δρόμο
εκτός από αδιάφορους όγκους τυπωμένου χαρτιού
φαντάσματα και
διάφορες εικόνες άρνησης
στον κινηματογράφο του μυαλού σου.
Όμως οι λέξεις είναι η αστροφεγγιά του νου.
*
11
Η ευγενής γλώσσα δεν έχει τίποτα
πια να πει.
Και μόνο χοντροκομμένες λέξεις γεμίζουν
τον ουρανό της ποίησης.
Δεν υπάρχει τίποτα που να ‘χει απομείνει
ιερό.
Και προσκυνάμε το αδειανό, το κάτι
το ανειρήνευτο.
Η αλήθεια στις ρωγμές των τοίχων.
Τί περιμένουμε συναθροισμένοι
πάνω στο κουρασμένο θαύμα;
*
12
Έτσι σταμάτησε αυτή η διδαχή.
Ο θάνατος πορεύεται πάνω στη γη
δίχως ν’ αφήνει ίχνη.
Πέφτεις μέσα στο δίχως όρια κενό
και παραμένεις μέσα στην ουσία.
Γι’ αυτό δεν με τρομάζει ο θάνατος.
Το κέντρο όλων είναι ο Θεός
βλέπω απ’ το κέντρο φωτεινούς ιριδισμούς
που εκτοξεύονται στις τροχιές των άστρων
και του εσώτατου κόσμου.
Δεν υπάρχει Χάνω ή Κερδίζω
αλλά ένα άγιο
για όλους κοινό τέρμα.

*”Αντί της σιωπής”, Εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα 1993.