Δεν δυσκολεύτηκε καθόλου να κατεβεί τα βράχια,
παρόλο που η πλαγιά έκανε ό,τι μπορούσε
να κρατήσει απροσπέλαστη την άμμο, που κοιμόταν
στα πόδια της. Δεν είχε φεγγάρι. Μόνο ο άνεμος
Ψιθύριζε πως κάπου εκεί άρχιζε η θάλασσα.
Προχώρησε, ώσπου ένιωσε την ψύχρα του νερού
στα πόδια του. “Εδώ αρχίζει το ποίημα”, σκέφτηκε.
Ύστερα γδύθηκε και βούτηξε, κολυμπώντας,
ώσπου έμεινε μόνο αυτός, η θάλασσα
και το σκοτάδι. ” Εδώ τελειώνει το ποίημα”, σκέφτηκε
κι άφησε τον βυθό να τον αρπάξει
βαθιά, βουβά, σαν ποίημα.

*Από τη συλλογή “Ο κότσυφας του σύμπαντος και άλλα λυρικά πτηνά”, εκδ. Bibliotheque, 2021.