ΔΡΟΜΟΛΟΓΙΟ

Λιωμένο τζάμι
απ΄ τη βροχή

Πόση πίκρα χωράει σε ένα δρομολόγιο
της γραμμής;
Πόσα τσαλακωμένα πανωφόρια;
Πόσα λερωμένα άρβυλα;
Πόσες βρεγμένες καρδιές

*

ΓΥΡΝΑΜΕ ΔΥΣΤΥΧΙΣΜΕΝΟΙ ΤΑ ΒΡΑΔΙΑ

Γυρνάμε δυστυχισμένοι
τα βράδια
Όλο μακραίνει ο δρόμος

Θερίζει το πρόσωπό μου η νύκτα
κι εσύ
με μια παλιά ρεντιγκότα
και ένα μάλλινο καπέλο
κρατιέσαι ζεστός
πάνω σε ξεχαρβαλωμένες σούστες
και ημικύκλια
που κάνουν θόρυβο

Αδερφέ μου
όλο μακραίνει ο δρόμος για το σπίτι
Δεν θα φτάσουμε ποτέ

*

ΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΜΕΣΑ ΒΡΑΖΟΥΝ

-Δεν υπάρχει καλύτερο
απ΄ τη φυσική δροσιά!

-Ε, ναι
ναι δεν υπάρχει καλύτερο
αλλά
Τα σπίτια μέσα
Βράζουν

-Τα σπίτια μέσα βράζουν
Όμως
Εγώ
Κάθομαι στη βεράντα

*Από τη συλλογή “Η ζωή μισοτιμής”, εκδ. Ένεκεν, Θεσσαλονίκη, Οκτώβρης 2023.