1

ΕΔΩ

Ανεπιθύμητα παιδιά
οι λέξεις μου
παγώνουν.
Ελάτε
θα ’θελα να σας
απιθώσω
στα ζεστά μου
ακροδάχτυλα
πεταλούδες μες στο χειμώνα.
Ο ήλιος
χλωμός σα φεγγάρι
λάμπει κι εδώ
σε τούτη τη χώρα
όπου την αίσθηση του ξένου
γευόμαστε ως το τέλος.

2

ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΑΠΟΔΗΜΙΑΣ

Τ’ αντικείμενα με βλέπουνε να ’ρχομαι
ξυπόλυτη
τους ξαναδίνω την ελευθερία τους:
στο κρεβάτι μου που ήθελε να ’ναι το κρεβάτι μου
στο τραπέζι μου
στους τοίχους που υπόσχονταν να με περιμένουν
σαν τους τοίχους των χρόνων των παιδικών.
Τρυφερά μου πράγματα
θέλατε να με κρατήσετε
Πράγματά μου
με βλέπετε να φεύγω.

3

ΔΡΑΠΕΤΕΥΩ ΣΤΟ ΕΛΑΧΙΣΤΟ

Δραπετεύω στο ελάχιστο
της αιωνιότητας ενός βρύου
υγρού
τοσοδά μικρού
απ’ τα μικράτα
μέχρι σήμερα.
Εγώ ο Γκάλιβερ
ακουμπάω το πρόσωπο σ’ αυτό το μούσκλο
ο Γκάλιβερ
που το βήμα του
ορθώνω
και περνά το σύνορο της χώρας.

4

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΧΡΟΝΟΣ ΓΙΑ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ

Όταν είναι τα προάστια για σένα τα όρια του κόσμου
γνωρίζεις τη μυρωδιά
βάζεις τα γράμματα του αλφαβήτου το ’να πλάι στ’ άλλο
κι αυτά ανοίγουνε
κει μέσα μπαίνεις
όχι
σ’ άνοιγμα
σ’ άλλο κλείσιμο.
Έξω απ’ την πόρτα σου
για πού τάχα;
Δε μένεις εσύ σε σπιτικό
σαν τον καθένα
μοναχική
σαν τον καθένα
στης τίγρης σου τα σαγόνια;
Όχι, δεν υπάρχει χρόνος
για περιπέτεια.

5

“SILENCE AND EXILE”

Δεν τη χάνεις ποτέ την εξορία
τη μεταφέρεις μαζί σου
κει μέσα χώνεσαι
λαβύρινθος διπλωμένος
έρημος
τσέπης.

*Η Hilde Domin (1909-2006, πραγματικό όνομα Hilde Lowenstein) ήταν μια σπουδαία Γερμανίδα ποιήτρια της μεταπολεμικής εποχής. Σπούδασε σε διάφορα γερμανικά πανεπιστήμια το διάστημα 1929-1932. Το 1932, όμως, λόγω της εβραϊκής της καταγωγής αναγκάστηκε να μεταναστεύσει στην Ιταλία, ενώ το 1939, λόγω των πιέσεων από το τότε φασιστικό καθεστώς, έφυγε με τον σύζυγό της για τη Μ. Βρετανία. Φοβούμενη την εξάπλωση του ναζισμού και του αντισημιτισμού, προσπάθησε να διαφύγει για την αμερικανική ήπειρο. Μετά από συνεχείς περιπέτειες και απογοητεύσεις, το ζευγάρι κατέλυσε στον Άγιο Δομήνικο το 1940 (το ψευδώνυμο «Ντόμιν» είναι μια έκφραση ευγνωμοσύνης προς τη χώρα αυτήν). Η ποιήτρια έμεινε εκεί έως το 1954, προσφέροντας ποικίλο πνευματικό και καλλιτεχνικό έργο. Έπειτα από περισσότερα από είκοσι χρόνια εξορίας, επέστρεψε στη Γερμανία, όπου έζησε ως συγγραφέας μέχρι τα βαθιά γεράματα.

Μαζί με τη Νέλλυ Ζακς (Nelly Sachs), με την οποία συνδέθηκε με βαθιά φιλία, και τη Ρόζε Άουσλέντερ (Rose Auslander), η Ντόμιν θεωρείται ίσως η σημαντικότερη εβραϊκής καταγωγής γερμανόφωνη «ποιήτρια της εξορίας». Πράγματι, το βίωμα της αναγκαστικής αποδημίας από την πατρίδα σημαδεύει το έργο της. Ξεκίνησε να δημοσιεύει σε ξεχωριστούς τόμους τα ποιήματά της σε ώριμη ηλικία, μετά την επιστροφή της στη Γερμανία. Στο έργο της, η ποιητική έκφραση είναι σκόπιμα απλή και βατή. Η γοητεία της ποίησής της πηγάζει ακριβώς μέσα από την απλότητα. Όπως τόνιζε η ίδια, οι ποιητές πρέπει να έχουν το θάρρος να «λένε τα πράγματα με τ’ όνομά τους».

**Τα Ποιητικά, τχ. 31, Οκτώβριος 2018, σελ. 12) – Μετάφραση από τα Γερμανικά: Θεοδόσης Κοντάκης.