The west was getting out of gold,
The breath of air had died of cold,
When shoeing home across the white,
I thought I saw a bird alight.
In summer when I passed the place
I had to stop and lift my face;
A bird with an angelic gift
Was singing in it sweet and swift.
No bird was singing in it now.
A single leaf was on a bough,
And that was all there was to see
In going twice around the tree.
From my advantage on a hill
I judged that such a crystal chill
Was only adding frost to snow
As gilt to gold that wouldn’t show.
A brush had left a crooked stroke
Of what was either cloud or smoke
From north to south across the blue;
A piercing little star was through.

Η Δύση είχε ξεμείνει από χρυσό,
Η ανάσα του αέρα είχε πεθάνει από το κρύο,
Όταν γυρνούσα στο σπίτι με τα παπούτσια, πέρα από το λευκό,
νόμισα ότι είδα ένα πουλί να απογειώνεται.
Το καλοκαίρι όταν περνούσα από το μέρος
έπρεπε να σταματήσω και να σηκώσω το πρόσωπό μου,
Ένα πουλί με αγγελικό χάρισμα
Τραγουδούσε γλυκά και γρήγορα.
Κανένα πουλί δεν τραγουδούσε τώρα.
Ένα μόνο φύλλο ήταν σε ένα κλαδί,
Και αυτό ήταν το μόνο που μπορούσα να δω
γυρνώντας δύο φορές γύρω από το δέντρο.
Από το πλεονέκτημά μου στο λόφο
έκρινα ότι μια τέτοια κρυστάλλινη παγωνιά
ήταν μόνο η προσθήκη παγετού στο χιόνι
Όπως το χρυσάφι στο χρυσό που δεν φαινόταν.
Ένα πινέλο είχε αφήσει μια στραβή πινελιά
από κάτι που ήταν είτε σύννεφο είτε καπνός
από το βορρά προς το νότο σε όλο το γαλάζιο,
Ένα διαπεραστικό αστέρι ήταν μέσα.

*Απόδοση: Δ.Τ.