(Ι)

AVANT GARDE
Η χαρά η νύχτα όταν έρχεται ψηλώνοντας
ανάμεσα σε δυο σιδερένια τραπέζια
Ξύλινα τα πόδια της Μαρίας
σέρνοντας τα φουστάνια της
απ’ το Παρίσι
Κάποτε δεν ξέρουμε που να ακουμπήσουμε
τα χέρια μας
Μόνο τα μάτια μας μουσκεύουνε
καμιά φορά
όπως μουσκεύουν πότε-πότε
τα βρακιά μας
Η νύχτα όταν έρχεται ψηλώνοντας
στα χείλια της Χρύσας ο Σωτήρης.

(ΙΙ)

ΝΟΕΜΒΡΗΣ
Σήμερα είπαν πως θα βρέξει
Ένα πουλί εδώ, ένα χορτάρι εκεί
Αν είναι να συναντηθούμε
ας κάνουμε το βήμα μας κάτω απ’ τον ήλιο
Πλάι μας μαζεύονται σύννεφα
μια σειρά κορμιά περήφανα στημένα.

(ΙΙΙ)

ΨΙΘΥΡΙΣΤΑ
Η λεωφόρος Αθηνών, πρώην Καβάλας
Κι εμείς να μπαίνουμε στον Διομήδειο Βοτανικό Κήπο
Μια μέρα με ήλιο, ή και χωρίς ήλιο
Η εργατική τάξη κυριαρχεί στην Πανεπιστημίου
Πριν και μετά τον Μπακογιάννη
Βράδυ στην Πατησίων ποδαρόδρομος η μοναξιά
Από τη Ζωοδόχου Πηγής ως την Καλλιδρομίου
Σου οφείλω μια αγάπη
Ένα φόρεμα μαύρο, κατάμαυρο.