Περνώντας από τη μιαν άκρη στην άλλη
στο σύντομο μα μακρύ γεφύρι
στιγμές του κάποτε
αναδυόμενες και απωθημένες επιθυμίες
πρόσωπα γνώριμα κι άλλα θολά
φιγούρες αόριστες κινούνται στο χώρο

Αντικρύζω την παλιά μορφή
Ω δεν άλλαξες καθόλου
φιλάρεσκα ξεστομίζει
Δεν άλλαξα διότι τον χρόνο βήμα βήμα ακολουθώ
μην τον χάσω από τα μάτια μου στην άγνωστη διαδρομή
και στο τέλος δε γνωρίσω μήτε τη μορφή εκείνη
στο γεφύρι στον πράσινο υγρό καθρέφτη