ΚΥΛΟΥΝ ΟΙ ΣΤΑΓΟΝΕΣ

Κυλούν οι σταγόνες
επίμονα, ασταμάτητα.
Σαν σιωπηλή καταιγίδα
εφορμούν,
εισχωρούν στο αίμα,
το πολιορκούν.
Προς τα πού οδεύουν;
Προς τη ζωή ή τον θάνατο;

*

ΚΡΑΥΓΕΣ

Κραυγές,
κραυγές,
κραυγές,
θρήνοι
οιμωγές
κι ούτε μια συλλαβή
δεν βγήκε από το στήθος.

*

ΜΙΛΑ ΜΟΥ

Μίλα μου,
μίλα μου πολύ εαυτέ.
Μίλα μου συνέχεια,
ασταμάτητα,
για να νιώθω ότι υπάρχω·
μια θερμή γωνιά
για ν’ ακουμπήσω
τον αγιάτρευτο πόνο.

*

ΚΑΘΕ ΣΟΥ ΛΕΞΗ

Κάθε σου λέξη
πολλαπλασιασμένη ηχώ
μαύρης αυγής.
Η ψυχή
γυμνή και μόνη
ζητά ένα κορμί
ακέραιο
για να κουρνιάσει.

*

ΚΡΑΤΑ ΤΟ ΦΩΣ

Κράτα το φως
γερά μέσα σου·
για να βαδίζεις
στέρεα
μες στο βαθύ
σκοτάδι.

*

ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ

Κάθε μέρα
γκρεμίζεται
ένα άστρο.
Σε λίγο
ο ουρανός
θα μείνει
ορφανός.